Dit weekend was ik er een dagje extra. Ik was er namelijk ook op vrijdag. De eigenaresse heeft een blessure opgelopen en vroeg of ik haar dienst over kon nemen. Natuurlijk kon ik dat.
De schapen en lammeren hebben inmiddels goed door dat ze eerst de wei in gaan. Daar hebben ze weer lekker de hele dag gestaan. Het lammetje dat nog niet helemaal goed drinkt, dronk in de ochtend bijna een hele fles leeg. De rest van de dag ging het wat minder, maar er zit wel vooruitgang in en dat is het belangrijkste.
In de middag kwam de eigenaresse haar hond langsbrengen, zodat het voeren van de achterste groep makkelijker ging en ik met haar kon oefenen. Ik heb geoefend tussen de lammetjes. Zij moeten namelijk ook nog leren om ruimte te maken voor de hond, dus dat was eigenlijk een win-win.
Het sturen van de hond ging best goed, maar soms hoorde ze me niet goed. Ik moet dus nog even oefenen met het fluitje voordat ik dat echt goed kan gebruiken.
Ook heb ik geleerd dat je in dit soort situaties de hond soms wat meer moet helpen. Als de schapen bijvoorbeeld in een hoek blijven staan, moet je samen met de hond druk geven om ze weer in beweging te krijgen. Later op de middag ging dat al een stuk beter.
Omdat de eigenaresse een blessure heeft, vroeg ze ook of ik een paar schapen wilde behandelen. Deze hadden wildgroei tussen de klauwen, wat geïrriteerd was geraakt. Ik ben hier nog veel over aan het leren, dus het was ook een leerzame ervaring.
Deze schapen hadden een ‘sokje’ om een combinatie van gaas en vetrap en die moesten vervangen worden. Dit was de eerste keer dat ik dat deed, maar het ging eigenlijk best goed. Ook heb ik een paar kreupele schapen bekapt, in de hoop dat dat voldoende zou zijn.
Zaterdag was weer een drukke dag. In de ochtend heb ik de lammeren weer naar de wei gebracht. Ze stonden daar lekker rustig en het was mooi om te zien hoe gewend ze er al aan raken.
Een van de schapen die ik vrijdag een sokje had gegeven, moest ook nog medicatie krijgen. Dit was een groot schaap, dus het was even een uitdaging om haar op haar billen te krijgen maar het is gelukt.
In de middag ben ik opnieuw schapen gaan controleren en behandelen. Er liepen er een paar niet goed en die moesten bekapt worden. Daarbij zaten helaas ook een paar die er slechter aan toe waren dan ik dacht.
Drie schapen hadden een ontsteking en hebben een sokje gekregen. Bij één schaap zat de hoornwand los van de zool en daar was vuil tussen gekomen. Ik heb dat voorzichtig schoongemaakt en bijgewerkt tot het weer netjes aansloot.
Zondag was weer een heel leuke dag. Er kwam een nieuwe vrijwilligster voor het eerst helpen en ze vond het gelukkig erg leuk. Voor mij was het ook een mooi moment om te oefenen met uitleg geven en een beetje leiding nemen. Volgens mij ging dat best goed.
Ook was de hond van de eigenaresse er weer en mocht ik haar opnieuw lenen om mee te oefenen en te werken. Ik heb weer geoefend in de achterste wei en het gaat steeds beter. Ik begin steeds meer te begrijpen hoe mijn houding invloed heeft op de hond.
Het helpt ook dat de hond mij kent en graag voor me wil werken. Dat geeft mij echt meer zelfvertrouwen en al helemaal als het dan ook nog lukt.
Helaas liep het schaap met de slechte hoornwand nog steeds kreupel. Daarom heb ik haar alsnog een sokje gegeven en een pijnstiller. Hopelijk helpt dat nu beter.
De geit met haar oog lijkt gelukkig vooruit te gaan. Eerst zat er een blauwe waas overheen en die trekt nu weg. Het oog is wel wat roder, maar volgens de eigenaresse is dat een goed teken, dus daar vertrouw ik op.
Het weer was dit weekend ook lekker wisselvallig. Het ene moment scheen de zon en even later begon het te hagelen.
Ik merk wel dat ik drie dagen gewerkt heb en veel met schapen bezig ben geweest. Ik heb geen echte spierpijn, maar ik voel mijn spieren zeker wel.
Tot snel tussen de schapen. 🐑🌿
