Dit is een blog van drie dagen, want woensdag was ik vergeten een blog te maken. Dat kan soms gebeuren.
Woensdag was een rustige dag, met een paar dingen die wel opvielen.
Zo was er een ram over het hek gesprongen. De rammen staan op een andere plek waar ik zelf bijna nooit kom, omdat ik daar normaal geen werk heb. Maar iemand kwam bij de kooi vertellen dat er een ram was ontsnapt.
Samen met een vrijwilliger ben ik erheen gegaan. We hadden geen haast, omdat hij alleen over een laag hekje binnen het terrein was gesprongen en dus nog veilig stond. Met hulp van de hond hebben we hem rustig weer teruggezet op de juiste plek.
Ook mocht ik weer met de hond oefenen, en dat ging echt goed. Ik kon de schapen met rust naar me toe laten komen en ze ook weer rustig van me af sturen. Ik merk dat ik hier echt in groei en daar word ik heel blij van.
Je merkt ook dat de lammerperiode nu echt voorbij is. Voor mij is dat de tijd van het lammeren zelf en de periode dat we open zijn voor publiek. Nu dat achter de rug is, komen er weer andere werkzaamheden naar voren.
Zaterdag was dan ook een drukke dag.
Ik had een lijstje gekregen van de eigenaresse met dingen die gedaan moesten worden, maar er kwam nog iets bij: er kwam een scoutinggroep langs.
Het waren allemaal jonge kinderen en ze vonden het geweldig. Ze mochten de lammetjes knuffelen en een beetje helpen met kleine klusjes. Het was heel leuk om te zien hoe enthousiast ze waren.
Voordat zij er waren, hebben we eerst afval weggebracht en het terrein wat opgeruimd. Dat stond ook op het lijstje.
Daarna zijn we bezig geweest met de schapen die ‘sokjes’ om hebben. Helaas is de wildgroei tussen de klauwen nog niet veel verbeterd. Ze hebben daarom opnieuw pijnstilling en antibiotica gekregen.
Dit kostte best veel tijd. Je moet de juiste schapen eerst vinden en daarna vangen, zonder dat de hele groep in de stress raakt. Dat is nog best lastig, omdat ze vaak al doorhebben wat er gaat gebeuren en dan weglopen. Maar uiteindelijk is het allemaal gelukt.
Zondag was ik voor het eerst in lange tijd weer alleen bij de kudde. Nou ja, niet helemaal alleen, de hond van de eigenaresse was er ook weer bij.
Als je alleen bent, duurt de verzorging wat langer. Dat is op zich niet erg, maar soms denk je wel even: kan het niet sneller? Terwijl dat eigenlijk helemaal niet hoeft.
Tijdens de verzorging heb ik de hond ook weer ingezet. Ze hielp me bijvoorbeeld door de schapen bij me weg te houden terwijl ik de ruiven aan het vullen was. Het mooie was dat ik op een gegeven moment alleen haar naam hoefde te zeggen en ze reageerde meteen. Dat soort momenten zijn echt fijn.
Na de verzorging ben ik verder gegaan met het lijstje. Eén van de grotere klussen was het leegscheppen van de kapschuur. Daar hadden eerder schapen in gestaan en nu wordt die weer gebruikt als opslag, maar dan moet hij eerst leeg.
Het is een flinke klus en ik ben er nog lang niet. Ik zit nu ongeveer op een kwart, dus ik heb nog genoeg te doen.
Later op de dag was het tijd om de schapen weer naar binnen te doen en de laatste medicatie te geven. De schapen die ik zaterdag had behandeld, kregen nog een keer dezelfde behandeling. Ook kwam ik er nog twee tegen die ik de dag ervoor had gemist, dus die heb ik alsnog meegenomen.
Tijdens het werken heb ik ook weer twee dingen geleerd.
Ik vind het nog best lastig om een schaap vast te houden en tegelijkertijd een sokje aan te brengen. Nu heb ik ontdekt dat het makkelijker gaat als je een schaap in een hoek op zijn billen zet en er zelf voor gaat staan.
Daarnaast heb ik geleerd dat je de hond kunt gebruiken om een schaap rustig een hoek in te drijven als je hem niet te pakken krijgt. Daardoor wordt het vangen een stuk makkelijker. Het was dus echt heel fijn dat de hond erbij was.
Het zijn weer van die dagen waarin je merkt hoeveel je nog leert.
Tot snel tussen de schapen. 🐑🌿