Eén van de lammetjes drinkt gelukkig al een stuk beter. Maar daar tegenover staat dat er een geit is die medicatie moet krijgen en dat gaat niet zo makkelijk.
Zaterdag begon mistig. Op de fiets was het daardoor best koud, maar het heeft ook iets moois. Met mist heb je namelijk de meeste kans om wilde dieren te zien, en dat was deze keer ook zo.
Tijdens het fietsen kwamen er twee reeën mijn kant op gerend. Dus ik keek meteen om me heen, waar ze van schrokken of voor vluchtten. Heel even dacht ik: nu gaat het gebeuren, nu ga ik eindelijk een wolf zien. Dat lijkt me zo bijzonder, het zijn zulke prachtige dieren. Maar helaas… er was niks te zien.
Op werk moesten we in de ochtend een geit vangen. Ze heeft last van haar oog en krijgt daarvoor een zalfje. Ze staat in de achterste wei en die is best groot. En natuurlijk weet zij precies wat de bedoeling is, dus ze kwam absoluut niet naar ons toe terwijl ze dat normaal wel doet.
Gelukkig was er een vrijwilliger met een hond. Daarmee konden we de schapen en geiten rustig bij elkaar drijven en in een hoek krijgen. Als ze eenmaal bij elkaar staan, wordt het vangen een stuk makkelijker. En gelukkig lukte het ook. Dit moeten we nu twee keer per dag doen.
Er is op dit moment nog één lammetje dat niet zelf drinkt. De andere flessenlammeren rennen op je af, pakken de speen en drinken hun fles helemaal leeg. Dit lammetje doet dat nog niet. Je moet haar helpen door zachtjes op de speen te drukken zodat er wat melk uit komt.
Maar vandaag ging het al een stuk beter. Ze pakt de speen nog niet zelf, maar drinkt wel al bijna uit zichzelf. Het is zo mooi om die vooruitgang te zien. Daar kan ik echt blij van worden.
Een ander flessenlammetje heeft al een tijdje last van haar knie. Eerst kreeg ze rust in de hoop dat het vanzelf beter zou gaan, maar dat hielp niet genoeg. Nu krijgt ze een zalfje op haar knie en ik zie nu al verschil. Waar ze eerst helemaal niet op dat pootje stond, doet ze dat nu alweer een beetje. Ook dat moet twee keer per dag.
Op zondag was het vangen van de geit wat lastiger. Er was namelijk geen hond. Mijn eerste idee was om met snoepjes de wei in te gaan en haar te lokken… maar zij wist natuurlijk precies hoe laat het was en trapte daar niet in.
Daarna probeerde ik het via het vanghok. Dat is een klein hokje dat vaak gebruikt wordt voor medicatie. Gelukkig kreeg ik haar daar uiteindelijk in. In de avond lukte het gelukkig weer.
Verder is er dit weekend niet heel veel gebeurd. Alleen merkte ik wel dat door het verzetten van de klok het op zondagochtend wel heel vroeg voelde om op te staan.
Tot snel tussen de schapen. 🐑🌿