Ja ja, het heideseizoen is begonnen.
Zaterdag was een rustige dag. Met de zieke ooi gaat het steeds beter. Ze kan nu weer zelf opstaan en loopt ook wat rond. Zo fijn om te zien dat ze vooruitgaat.
Helaas is één van de lammeren die ziek was nog niet helemaal beter. Hij loopt nog wat versuft rond, dus we houden hem goed in de gaten. Het is wel echt een schatje hij blijft een beetje aan je plakken.
In de middag heb ik een schaap uit de groep gehaald. Zij heeft nog last van haar klauwen, waardoor het niet fijn is om de hele dag op de heide te lopen. Ik heb haar bij de andere ‘zieke’ schapen gezet, zodat ze wat meer rust heeft.
Gelukkig heeft de sloot goed geholpen, want de rest van de schapen loopt alweer een stuk beter.
Zondag was het voor mij weer zover: ik ging weer de heide op. Vrijdag waren de schapen voor het eerst dit jaar al geweest, maar voor mij was dit de eerste keer.
Het is dit jaar wel anders dan anders. In de winter is er namelijk voor het eerst een wolvenaanval geweest bij onze schapen en geiten. Daardoor letten we nu nog beter op en zijn er extra maatregelen genomen.
We gaan nu bijvoorbeeld altijd met minimaal drie mensen de heide op. We staan verspreid om de kudde heen, zodat we alles goed in de gaten kunnen houden. Ook gaan we alleen als het wat drukker is op de heide.
Ik vond het best spannend, maar het is allemaal goed gegaan. En het was vooral ook weer heerlijk om op de heide te zijn.
Op de terugweg kwamen we nog een klein slangetje tegen. Die lag midden op het pad, dus die heb ik even aan de kant gelegd.
Het was dus een spannende, maar ook hele fijne dag.
Tot snel tussen de schapen. 🐑🌿
