Samen op eigen benen

Oeps, het is alweer een tijdje geleden! 😂 De tijd is voorbijgevlogen en ondertussen is er weer van alles gebeurd. Vooral Liv en ik hebben de afgelopen tijd niet stilgezeten. We hebben samen veel geleerd en inmiddels zijn we weer een paar mooie stappen verder. Hoog tijd dus om jullie weer even bij te praten!

Een van de grootste veranderingen is dat Liv en ik ondertussen zelfstandig de heide op mogen. Zonder begeleiding en zonder dat er een extra hond mee hoeft. Dat voelt toch wel als een flinke stap.

In het begin vond ik het best spannend om alleen met Liv en de hele kudde op pad te gaan. Inmiddels heb ik daar gelukkig veel meer vertrouwen in gekregen. Ik weet dat Liv bijna altijd alle schapen mee neemt en dat geeft mij veel rust. Natuurlijk zijn er nog steeds momenten waarop het wat minder soepel gaat. Dat hoort er ook bij. We zijn tenslotte allebei nog aan het leren.

Het look back-commando begrijpt ze inmiddels echt heel goed. Als ik dat zeg omdat ze een schaap of een klein groepje schapen heeft gemist, zie je haar bijna letterlijk denken: oké, ik moet zoeken. Vervolgens gaat ze zelf uitzoeken waar de schapen zijn en hoe ze die weer bij de kudde krijgt.

Dat vind ik misschien nog wel het leukste om te zien. Ze doet steeds meer zelf en je ziet haar echt nadenken over haar werk. Het is heel bijzonder om te merken hoeveel ze in korte tijd heeft geleerd.

Ook met mij gaat het steeds beter. Waar ik eerst veel moest nadenken over waar ik moest staan en wat ik moest doen, gaat steeds meer vanzelf. We leren elkaar steeds beter begrijpen en dat maakt het werken samen alleen maar leuker.

Liv loopt ondertussen gelukkig ook weer helemaal goed. Dat is natuurlijk ook fijn om te kunnen zeggen na de periode waarin ik haar af en toe kreupel zag lopen.

De komende tijd gaat er trouwens ook weer wat veranderen. Ik ga binnenkort bij twee verschillende kuddes werken. Dat lijkt me ontzettend leuk, omdat ik op die manier weer nieuwe manieren van werken en nieuwe schapen leer kennen. Uiteindelijk ga ik over een tijdje ook naar een andere kudde.

Dat vind ik ergens best jammer. Mijn passie voor het werken met schapen en het lopen op de heide is tenslotte bij mijn huidige kudde begonnen. Ik heb hier ontzettend veel geleerd en heel veel mooie momenten meegemaakt. Het zal daarom best gek zijn om daar uiteindelijk weg te gaan.

Maar tegelijkertijd heb ik er ook ontzettend veel zin in om bij de nieuwe kudde te beginnen. Weer nieuwe mensen, nieuwe schapen, een andere omgeving en vooral weer heel veel nieuwe dingen om te leren. En natuurlijk gaat Liv gewoon met me mee.

Voor nu genieten we dus nog lekker van de huidige kudde en van alle stappen die we samen maken. En wie weet hoeveel we de komende tijd nog gaan leren.

Tot snel tussen de schapen.