Wat een bijzondere week was dit. Een week waar ik al een tijdje naar uitkeek en die ik niet snel zal vergeten.
Zondag
Eigenlijk zou ik naar de kudde gaan, maar ik had iets anders op de planning staan. Gelukkig kon iemand mij overnemen.
Ik ging namelijk kijken bij een hond.
Ik ben al een tijdje rustig op zoek naar een hond waarmee ik in de toekomst kan werken op de heide. Toen kwam Liv op mijn pad. Liv is een bordercollie van twee jaar oud en een echte knuffelkont die graag werkt. Op papier leek het dus een perfecte match.
Natuurlijk wilde ik eerst kennismaken om te kijken of dat gevoel ook echt klopte. En dat deed het.
Voor de zekerheid besloot ik er nog een nachtje over te slapen.
Maandag
Het was behoorlijk warm, dus we zijn vroeg de heide op gegaan. In het begin van de middag gingen we alweer van de heide af, omdat het simpelweg te warm werd. De schapen eten dan minder en lopen liever niet te veel.
Daarom hebben we ze op een wei gezet waar nog genoeg te eten stond. Zo konden ze rustig in de schaduw grazen zonder veel te hoeven lopen.
De rest van de dag hebben we wat kleinere klusjes op het terrein gedaan.
Aan het einde van de dag heb ik een beslissing genomen.
Ik heb besloten om Liv te kopen.
Dat voelt eigenlijk best bijzonder. Opeens koop je niet zomaar een hond, maar een hond waarmee je hopelijk samen gaat leren en werken.
Dinsdagavond mocht ik haar ophalen, dus ik heb alvast de laatste spullen gekocht zodat alles klaar stond.
Dinsdag
Wat was het warm.
Er waren geen honden beschikbaar, dus we konden niet de heide op. Iemand heeft de schapen met een paar honden naar een andere, vollere wei gebracht en later weer teruggezet.
Zelf heb ik wat kleinere klusjes gedaan. Ik heb opgeruimd, het hek gecontroleerd en allerlei dingen aangepakt die nog lagen.
Maar eerlijk gezegd keek ik vooral uit naar de avond.
Toen was het eindelijk zover: ik ging Liv ophalen.
Na de laatste uitleg stapten we in de auto. Mijn huidige hond Pip is altijd behoorlijk onrustig in de auto, dus ik was benieuwd hoe Liv het zou doen.
Maar zij ging direct rustig liggen.
Toen we thuis waren zijn Pip, Liv en ik eerst samen gaan wandelen. Zo konden ze op een rustige manier kennismaken.
Liv maakte haar grenzen duidelijk en daarna ging het eigenlijk verrassend goed. Ook de rest van de avond verliep heel fijn.
Woensdag
Ik was vrij van werk, waardoor Liv en ik rustig aan elkaar konden wennen.
Wat is het toch een schat.
Ze houdt enorm van knuffelen en aandacht. Omdat ik bordercollies vooral ken van het werken met schapen, was ik stiekem een beetje bang dat ze thuis ook altijd "aan" zou staan.
Maar dat is helemaal niet zo.
Ze ligt rustig in huis en ontspant goed. Natuurlijk vindt ze wandelen en samen dingen doen geweldig, maar verder is ze verrassend relaxed.
Donderdag
Vandaag ging Liv voor het eerst mee naar de kudde.
Ik heb met de eigenaresse afgesproken dat Liv voorlopig nog niet echt aan het werk gaat bij de schapen. Eerst wil ik leren hoe ik haar goed begeleid en hoe we samen kunnen werken.
Ze ging wel mee de heide op, maar gewoon aan de lijn.
Het was zo leuk om te zien hoe geïnteresseerd ze was. Ze hield de schapen voortdurend in de gaten en nam alles in zich op.
Ik geniet er echt van om dit allemaal voor het eerst mee te maken.
Ook gingen we weer scheren. Deze keer heb ik voor het eerst helemaal zelfstandig een schaap geschoren.
Ik dacht: nu moet ik het gewoon doen.
En eigenlijk ging het best goed.
Later mocht Liv ook even dichter bij de schapen kijken. Een grote kudde is ze natuurlijk nog niet gewend, maar wat deed ze het netjes.
Ik moet haar nog beter leren begeleiden, maar daar krijg ik gelukkig hulp bij. Vanaf volgende week ga ik samen met haar trainen bij haar vorige eigenaar. Zo kunnen we werken aan de commando's, mijn lichaamstaal en onze samenwerking.
Aan het einde van de dag was Liv helemaal moe. Niet zo gek natuurlijk, met alle nieuwe indrukken én de warmte.
Toen we thuiskwamen had Pip nog wel even commentaar op het feit dat Liv weer mee naar binnen kwam, maar dat was gelukkig snel over.
Vrijdag
Vandaag was een drukke dag.
We zijn vroeg de heide op gegaan, omdat het opnieuw erg warm zou worden.
Daarnaast moesten de schapen ingeënt worden tegen Q-koorts. De dierenarts zou eigenlijk in de middag komen, maar vanwege de warmte kwam hij al in de ochtend.
Dat was maar goed ook, want zelfs toen was het al warm.
Het inenten verliep gelukkig snel en soepel.
Daarna moesten de ramlammeren uit de groep gehaald worden. Op deze leeftijd moeten ze namelijk langzaam van de ooien gescheiden worden, zodat ze later niet hun eigen familie gaan dekken.
De lammeren waren het daar natuurlijk niet helemaal mee eens.
Maar uiteindelijk kregen we ze toch allemaal op de juiste plek.
Voor we het wisten was het alweer drie uur en konden we beginnen met de laatste opruimwerkzaamheden.
Het was een drukke, warme en bijzondere week.
Maar vooral een week waarin er een nieuw hoofdstuk begon.
Tot snel tussen de schapen. 🐑🌿🐶