Zondag
Vandaag zijn Liv en ik bij de kooi gebleven. Er waren genoeg mensen om met de kudde de heide op te gaan, waardoor ik niet mee hoefde. Dat kwam eigenlijk best goed uit.
Woensdag had ik namelijk mijn praktijkexamen van school bij de kooi. Daarom heb ik vandaag de laatste dingen bij elkaar gezocht, opgeruimd en klaargezet. Zo wist ik zeker dat alles klaar was.
Dinsdag
Vandaag waren er niet genoeg mensen om de heide op te gaan. Iemand is wel even langsgekomen om de schapen naar een andere wei te brengen.
Zelf ben ik verder gegaan met de laatste voorbereidingen voor mijn examen. Gelukkig vond ik het niet heel spannend.
Daarnaast moest er ook nog wat geregeld worden. Het voer was namelijk bijna op en de eigenaresse had vakantie. Het voelde best bijzonder om dat soort dingen zelf te regelen, maar uiteindelijk is alles goed gekomen.
Woensdag
Vandaag was het zover: mijn praktijkexamen.
Ik was alleen bij de kooi en had verwacht dat ik er de hele ochtend of zelfs tot in de middag mee bezig zou zijn. Maar uiteindelijk was ik al binnen anderhalf uur klaar.
Ik moest laten zien hoe ik de dieren verzorg, hoe ik met bezoekers omga en of ik werknemers of vrijwilligers kan begeleiden.
En het belangrijkste: ik ben geslaagd!
Ik hoef nu alleen mijn stagebeoordeling nog in te leveren en dan ben ik gewoon klaar met school. Dat voelt toch wel heel bijzonder.
Donderdag
Vandaag was er niemand beschikbaar om met de kudde de heide op te gaan. Ook was er niemand om de schapen naar een andere wei te brengen, dus moesten we bijvoeren.
Gelukkig kwam er een vrijwilliger helpen. Daardoor had ik in het begin wat tijd om met Liv te oefenen.
Dit was de eerste keer dat zij op afstand schapen moest tegenhouden. En wat deed ze dat goed.
Op een gegeven moment kon ik zelfs bij haar weglopen om buiten haar zicht een kruiwagen te vullen, terwijl zij netjes bleef liggen en haar taak bleef uitvoeren.
Ik was echt ontzettend trots op haar.
Vrijdag
Vandaag ben ik weer lekker de heide op geweest.
Onderweg kwamen we opvallend veel wolvensporen tegen. Echt overal zagen we pootafdrukken, zelfs van meerdere dieren bij elkaar. Dat vond ik best spannend.
Tijdens het grazen ontdekten we ook nog een ramlam dat we eerder hadden gemist. We dachten dat alle ramlammeren inmiddels uit de groep waren gehaald, maar deze was er blijkbaar tussendoor geglipt.
Sterker nog: hij was zelfs over een hek gesprongen naar een andere wei.
In je eentje krijg je zo'n dier niet makkelijk te pakken, dus ik besloot het met Liv te proberen.
En wat deed ze het goed.
Op een gegeven moment had ze precies door wat de bedoeling was en luisterde ze heel netjes. Dat zijn van die momenten waarop ik merk hoeveel potentie ze heeft.
Ik ben echt blij met haar.
Zondag
Vandaag had ik een wat lastiger leermoment met Liv.
De schapen luisterden niet goed naar de honden van een vrijwilliger. Daarom besloot ik te helpen met Liv, gewoon aan de lijn.
Omdat de schapen niet reageerden, probeerde ik wat meer druk op de kudde uit te oefenen. Daarbij had ik alleen niet direct door dat Liv daar onzeker van werd.
Dat vond ik jammer, want achteraf zag ik pas wat er gebeurde.
Gelukkig konden we daarna nog even samen de wei in om rustig te oefenen. Dat ging juist weer heel goed en toen merkte ik meteen dat er eigenlijk niets aan de hand was.
Het hoort er ook bij: samen leren, fouten maken en daar weer van groeien.
Tot snel tussen de schapen. 🐑🌿🐶
